K A N C E L A R I A A D W O K A C K A
K A N C E L A R I A A D W O K A C K A
K A N C E L A R I A A D W O K A C K A
Pomoc w nagłych wypadkach:
Warszawa
518 558 252
Pomoc w nagłych wypadkach:
Warszawa
518 558 252
Artykuł nie stanowi porady prawnej, a jego treść jest oparta o stan prawny obowiązujący w dniu publikacji lub zgodnie z informacją pod treścią artykułu.
Jeśli potrzebujesz pomocy prawnej, zapraszam do kontaktu:
Kinga Wołcerz, adwokat
Uzyskanie statusu podejrzanego nie oznacza, że dana osoba popełniła przestępstwo. O winie może rozstrzygnąć dopiero sąd. Od chwili przedstawienia zarzutów podejrzany staje się jednak stroną postępowania przygotowawczego i może aktywnie się bronić.
Podejrzany ma między innymi prawo odmówić składania wyjaśnień, korzystać z pomocy obrońcy, składać wnioski dowodowe i - czasami w ograniczonym zakresie - zapoznawać się z aktami. Jednocześnie musi wykonywać niektóre obowiązki procesowe, takie jak stawianie się na wezwania, informowanie o zmianie miejsca pobytu czy poddanie się określonym badaniom.
Podejrzanym jest osoba, wobec której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów albo która - bez wydawania takiego postanowienia -została przesłuchana w charakterze podejrzanego. Nie jest więc podejrzanym każda osoba, którą Policja lub prokuratura faktycznie podejrzewa o popełnienie przestępstwa. W języku prawnym należy odróżnić:
podejrzanego - osobę, której formalnie przedstawiono zarzut,
osobę podejrzaną - osobę pozostającą w zainteresowaniu organów ścigania, która nie uzyskała jeszcze statusu podejrzanego.
To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ status podejrzanego wiąże się z uzyskaniem praw strony postępowania przygotowawczego.
Przed pierwszym przesłuchaniem podejrzany powinien otrzymać pisemne pouczenie o swoich prawach i obowiązkach. Warto przeczytać je uważnie, ale należy pamiętać, że samo podpisanie potwierdzenia odbioru pouczenia nie oznacza przyznania się do popełnienia przestępstwa.
Podejrzany ma prawo wiedzieć, jaki czyn jest mu zarzucany i jak został on zakwalifikowany prawnie. Treść zarzutu powinna wskazywać między innymi czas, miejsce i opis zarzucanego czynu.
Do czasu zawiadomienia o terminie końcowego zaznajomienia z materiałami postępowania podejrzany może zażądać ustnego przedstawienia podstaw zarzutów oraz sporządzenia ich pisemnego uzasadnienia. W uzasadnieniu należy wskazać w szczególności fakty i dowody przyjęte za podstawę zarzutów. Pisemne uzasadnienie doręcza się podejrzanemu i jego obrońcy w terminie 14 dni.
Podejrzany może:
złożyć wyjaśnienia (w dowolnym momencie postępowania, nawet po przeprowadzeniu postępowania dowodowego),
odmówić składania wyjaśnień w całości,
odmówić odpowiedzi na pytania (wszystkie lub konkretne).
Nie musi podawać przyczyny odmowy. Skorzystanie z tego prawa nie jest przyznaniem się do winy i samo w sobie nie może zastąpić dowodów obciążających podejrzanego.
Decyzja o złożeniu wyjaśnień powinna uwzględniać okoliczności konkretnej sprawy. Raz złożone wyjaśnienia pozostają w aktach. Podejrzany może je później uzupełnić lub zmienić, jednak rozbieżności między kolejnymi wersjami mogą być oceniane przez organy prowadzące postępowanie i przez sąd. Z tego względu przed pierwszym przesłuchaniem warto ustalić z obrońcą, czy składanie wyjaśnień na danym etapie jest zasadne.
W postępowaniu przygotowawczym podejrzany może także zażądać możliwości złożenia wyjaśnień na piśmie. Przesłuchujący może odmówić zgody z ważnych powodów.
Więcej o prawie do odmowy składania wyjaśnień przeczytasz w tym artykule.
Podejrzany ma prawo korzystać z pomocy obrońcy - adwokata albo radcy prawnego. Może ustanowić do trzech obrońców. Jeśli nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny, może wystąpić o wyznaczenie obrońcy z urzędu. Do wniosku należy dołączyć dokumenty potwierdzające sytuację majątkową i rodzinną.
Obrońca może uczestniczyć w przesłuchaniu podejrzanego. Samo niestawiennictwo obrońcy nie wstrzymuje jednak czynności - dlatego żądanie udziału obrońcy najlepiej zgłosić organowi z odpowiednim wyprzedzeniem i zadbać, aby zostało odnotowane.
W niektórych sytuacjach udział obrońcy jest obowiązkowy, między innymi wtedy, gdy zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy stan zdrowia psychicznego podejrzanego pozwala mu uczestniczyć w postępowaniu lub prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny.
Podejrzany może wnosić o przeprowadzenie dowodów, na przykład o:
przesłuchanie świadka,
uzyskanie dokumentu lub nagrania,
zabezpieczenie monitoringu,
dopuszczenie dowodu z opinii biegłego,
przeprowadzenie oględzin.
Jeżeli podejrzany złożył taki wniosek oraz zażądał udziału w czynności, nie można odmówić udziału jemu ani jego obrońcy.
Podejrzany i jego obrońca powinni być również dopuszczeni do udziału w czynności, której nie będzie można powtórzyć na rozprawie. Czynność może zostać przeprowadzona bez ich udziału, jeżeli zwłoka groziłaby utratą albo zniekształceniem dowodu.
Prawo do aktywnej obrony nie oznacza jednak, że każdy wniosek dowodowy zostanie uwzględniony. Organ może go oddalić na podstawach wskazanych w Kodeksie postępowania karnego, na przykład gdy dowód nie ma znaczenia dla sprawy, jest nieprzydatny albo niemożliwy do przeprowadzenia.
Podejrzany i jego obrońca mogą złożyć wniosek o udostępnienie akt, wykonanie ich fotokopii albo wydanie kopii dokumentów. W postępowaniu przygotowawczym dostęp do akt nie zawsze jest pełny. Prowadzący postępowanie może odmówić ich udostępnienia ze względu na ważny interes państwa lub dobro postępowania. O prawie dostępu do akt przeczytasz w tym artykule.
Podejrzany, który nie zna języka polskiego w wystarczającym stopniu, ma prawo do bezpłatnej pomocy tłumacza. Dotyczy to czynności procesowych, określonych dokumentów oraz - w zakresie niezbędnym do zapewnienia rzetelnego postępowania - kontaktu z obrońcą.
Podejrzany może zaskarżać te postanowienia i zarządzenia, w odniesieniu do których ustawa przewiduje zażalenie. Dotyczy to między innymi niektórych decyzji o środkach zapobiegawczych, zabezpieczeniu majątkowym, zatrzymaniu rzeczy czy przeszukaniu.
Termin na wniesienie zażalenia wynosi 7 dni od ogłoszenia postanowienia, a jeżeli podlega ono doręczeniu - od dnia jego doręczenia. Jest to krótki termin, dlatego należy uważnie sprawdzić pouczenie i od razu odnotować datę, od której rozpoczyna się jego bieg.
Nie. Podejrzany nie ma obowiązku dowodzenia swojej niewinności ani dostarczania dowodów na swoją niekorzyść. Ciężar udowodnienia zarzutu spoczywa na oskarżycielu. Nie oznacza to jednak, że najlepszym rozwiązaniem jest całkowita bierność. Jeżeli istnieją dowody przemawiające na korzyść podejrzanego ważne jest, aby zabezpieczyć je odpowiednio wcześnie i przedstawić organom ścigania. Niektóre dowody mogą z czasem zostać utracone, na przykład nagrania monitoringu bywają automatycznie usuwane.
To, czy i kiedy przedstawić określony dowód, złożyć wyjaśnienia albo wystąpić z wnioskiem dowodowym, powinno wynikać z przyjętej strategii obrony. Strategia ta zależy między innymi od treści zarzutów, zgromadzonego materiału dowodowego oraz etapu postępowania. Dlatego sposób prowadzenia obrony powinien być ustalany indywidualnie, po analizie okoliczności konkretnej sprawy.
Prawo do nieobciążania samego siebie nie zwalnia podejrzanego ze wszystkich obowiązków procesowych. Kodeks postępowania karnego nakłada na niego obowiązki, które mają umożliwić prawidłowe prowadzenie sprawy.
Podejrzany pozostający na wolności musi stawiać się na każde wezwanie organu prowadzącego postępowanie. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo może skutkować zatrzymaniem i przymusowym doprowadzeniem. Jeśli przyczyną nieobecności jest choroba, potrzebne jest zaświadczenie wystawione przez lekarza sądowego. Zwykłe zwolnienie lekarskie może nie wystarczyć. O przeszkodzie należy poinformować organ możliwie szybko, przed terminem czynności.
Podejrzany musi informować organ o zmianie miejsca pobytu trwającej dłużej niż 7 dni. Brak aktualizacji adresu może spowodować, że pismo wysłane na dotychczasowy adres zostanie uznane za skutecznie doręczone, mimo że podejrzany faktycznie go nie odebrał. Jeżeli podejrzany przebywa poza Polską i poza innym państwem Unii Europejskiej, powinien wskazać adresata dla doręczeń w Polsce albo w innym państwie UE. Powinien informować także o zmianie innych danych kontaktowych, np. numeru telefonu.
Podejrzany ma obowiązek poddać się między innymi:
oględzinom zewnętrznym ciała i badaniom niepołączonym z naruszeniem jego integralności,
pobraniu odcisków palców, fotografowaniu i okazaniu innym osobom,
niezbędnym badaniom psychologicznym i psychiatrycznym,
niezbędnym badaniom połączonym z zabiegami na ciele, z wyjątkiem zabiegów chirurgicznych, jeżeli są wykonywane przez uprawnioną osobę zgodnie z wiedzą medyczną i nie zagrażają zdrowiu,
pobraniu krwi, włosów lub wydzielin organizmu,
pobraniu wymazu ze śluzówki policzków, jeżeli jest to konieczne i nie zagraża zdrowiu.
W razie odmowy wykonania obowiązków określonych w art. 74 Kodeksu postępowania karnego podejrzany może zostać zatrzymany i przymusowo doprowadzony, a w niezbędnym zakresie możliwe jest użycie siły fizycznej lub środków technicznych służących obezwładnieniu.
Jeżeli wobec podejrzanego zastosowano środek zapobiegawczy, musi respektować wynikające z niego nakazy i zakazy. W zależności od decyzji może chodzić na przykład o dozór Policji, zakaz kontaktowania się z określoną osobą, zakaz opuszczania kraju, poręczenie majątkowe albo tymczasowe aresztowanie. Naruszenie obowiązków może prowadzić do zmiany środka na surowszy.
Podejrzany nie składa zeznań pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, lecz składa wyjaśnienia. Może odmówić ich składania i nie ma obowiązku dostarczania dowodów przeciwko sobie.
Potocznie mówi się niekiedy, że podejrzany „ma prawo kłamać”. Jest to jednak uproszczenie. Podejrzany nie ma obowiązku mówienia prawdy i co do zasady nie ponosi odpowiedzialności za fałszywe zeznania wyłącznie dlatego, że w swoich wyjaśnieniach przedstawił nieprawdziwą wersję wydarzeń. Kłamstwo musi jednak pozostawać w granicach realizacji prawa do obrony przed własną odpowiedzialnością karną.
Prawo do obrony nie obejmuje także podejmowania odrębnych działań stanowiących przestępstwo. Podejrzany nie może więc w ramach obrony między innymi fałszować dokumentów, nakłaniać świadków do składania fałszywych zeznań ani bezprawnie wpływać na innych uczestników postępowania. Granica przebiega zatem między treścią wyjaśnień składanych w ramach obrony a podejmowaniem dodatkowych, bezprawnych działań.
Przede wszystkim należy sprawdzić, jaki organ wzywa, w jakiej sprawie i na jaki termin. Nie należy ignorować wezwania.
Przed przesłuchaniem warto:
skontaktować się z obrońcą,
ustalić, czy możliwe jest zapoznanie się z aktami lub przynajmniej z treścią zarzutu,
omówić, czy na tym etapie składać wyjaśnienia,
zabezpieczyć dostępne dowody, które mogą mieć znaczenie dla obrony,
nie uzgadniać samodzielnie wersji wydarzeń ze świadkami ani innymi podejrzanymi.
Nie istnieje jedna strategia właściwa dla każdej sprawy. Złożenie wyjaśnień, odmowa ich składania, przedstawienie dokumentów czy podjęcie rozmów dotyczących konsensualnego zakończenia postępowania powinny zależeć od treści zarzutów i zgromadzonych dowodów.
Podejrzany jest stroną postępowania przygotowawczego. Ma prawo znać treść zarzutów, korzystać z pomocy obrońcy, odmówić składania wyjaśnień lub odpowiedzi na poszczególne pytania, składać wnioski dowodowe, uczestniczyć w określonych czynnościach oraz ubiegać się o dostęp do akt.
Jednocześnie musi stawiać się na wezwania, aktualizować dane adresowe i kontaktowe, poddawać się określonym badaniom oraz wykonywać obowiązki wynikające z zastosowanych środków zapobiegawczych. Świadome korzystanie z praw procesowych ma szczególne znaczenie już podczas pierwszego przesłuchania, ponieważ podjęte wtedy decyzje mogą wpływać na dalszy przebieg postępowania.
Jeżeli przedstawiono Ci zarzuty albo otrzymałeś wezwanie na przesłuchanie w charakterze podejrzanego, możesz skonsultować swoją sytuację z obrońcą jeszcze przed wykonaniem pierwszej czynności. Analiza zarzutu i dostępnych informacji pozwala dobrać sposób działania do konkretnej sprawy.
Tak. Podejrzany może odmówić składania wyjaśnień w całości albo odmówić odpowiedzi na pytania. Nie musi uzasadniać swojej decyzji.
Nie. Odmowa składania wyjaśnień jest ustawowym prawem podejrzanego i nie stanowi przyznania się do popełnienia zarzucanego czynu.
Tak. Podejrzany może żądać przesłuchania z udziałem ustanowionego obrońcy. Niestawiennictwo obrońcy nie uniemożliwia jednak przeprowadzenia przesłuchania.
Może złożyć wniosek o udostępnienie akt, ale w postępowaniu przygotowawczym organ może ograniczyć dostęp ze względu na ważny interes państwa lub dobro postępowania. Szersze uprawnienia przysługują w związku z wnioskiem o tymczasowe aresztowanie oraz przed końcowym zaznajomieniem z materiałami sprawy.
Nieusprawiedliwione niestawiennictwo podejrzanego może skutkować zatrzymaniem i przymusowym doprowadzeniem. Jeżeli przeszkodą jest choroba, wymagane jest zaświadczenie lekarza sądowego.
Stan prawny: wrzesień 2026 r.
Artykuł nie stanowi porady prawnej, a jego treść jest oparta o stan prawny obowiązujący w dniu publikacji. lub zgodnie z informacją pod treścią artykułu. Jeśli potrzebujesz pomocy prawnej, zapraszam do kontaktu:
Kinga Wołcerz, adwokat
ul. Bracka 20/7a, 00-028 Warszawa (Śródmieście)
NIP: 118 221 82 01
numer rachunku bankowego:
64 1090 1014 0000 0001 4741 8023
Kontakt
kancelaria adwokacka warszawa adwokat warszawa adwokat karnista